EPR w praktyce: rejestracje i numery w Niemczech, Francji, Włoszech i Hiszpanii

EPR, czyli rozszerzona odpowiedzialność producenta, to obowiązek sfinansowania zbiórki i przetworzenia odpadów po produktach, które wprowadzasz na rynek konkretnego kraju. Dla sprzedawcy z Polski wysyłającego towar do Niemiec, Francji, Włoch i Hiszpanii sprowadza się to do trzech rzeczy: rejestrujesz się osobno w każdym kraju, osobno dla każdego strumienia odpadów (opakowania, sprzęt elektryczny, baterie, a we Francji także meble, tekstylia i kilkanaście innych kategorii), a otrzymane numery wprowadzasz na konto sprzedawcy. Niemcy prowadzą dwa osobne rejestry: LUCID przy ZSVR dla opakowań i stiftung ear dla sprzętu i baterii. Francja ma jeden rejestr producentów przy ADEME, ale numer identyfikacyjny (IDU) dostajesz per filière i zwykle za pośrednictwem organizacji odzysku, z którą podpiszesz umowę. Bez tych numerów platformy dezaktywują oferty, bo prawo nakazuje im to sprawdzać. Poniżej tabela „strumień, kraj, rejestr, numer", kolejność działań, w której część kroków blokuje kolejne, i lista rzeczy, których nie zrobisz sam bez przedstawiciela w kraju.

Stan prawny i stan wymagań platform: 8 sierpnia 2026 r. Ten tekst nie jest poradą prawną ani podatkową. Opieramy go na materiałach niemieckich instytucji (ZSVR, stiftung ear, Umweltbundesamt), francuskiej agencji ADEME, dokumentach Komisji Europejskiej i EUR-Lex oraz oficjalnych stronach Amazona dla sprzedawców; przy każdym twierdzeniu podajemy źródło. Wymagania są w trakcie zmiany: 12 sierpnia 2026 r., cztery dni po publikacji tego tekstu, zaczyna być stosowane unijne rozporządzenie opakowaniowe PPWR, a razem z nim niemiecka ustawa wdrażająca. Stawki i cenniki ustalają organizacje odzysku i systemy dualne, więc kwoty potwierdzaj bezpośrednio u nich. Ocena Twojego konkretnego przypadku może wymagać opinii prawnika lub doradcy podatkowego.

Dlaczego EPR dotyczy Cię, choć firmę masz w Polsce

Obowiązek EPR powstaje tam, gdzie produkt trafia do konsumenta, a nie tam, gdzie jest zarejestrowana Twoja firma. ZSVR formułuje to wprost: obowiązek rejestracji w LUCID ma każda firma, która komercyjnie wprowadza zapakowany towar na rynek niemiecki, niezależnie od tego, w którym miejscu na świecie ma siedzibę. Nie ma przy tym progu ilościowego ani wyłączenia dla małych wolumenów (ZSVR, obowiązki sprzedawcy internetowego).

W praktyce oznacza to sytuację, która wielu sprzedawców zaskakuje: pierwsza paczka wysłana z Polski do niemieckiego konsumenta już rodzi obowiązek, bo karton, folia i wypełniacz to opakowanie wprowadzone na rynek niemiecki. Nie trzeba magazynu w Niemczech ani spółki na miejscu.

Dwa rozgraniczenia, żeby nie mylić obowiązków, które łatwo pomieszać:

• EPR to nie VAT. Rejestracja VAT wynika z tego, gdzie fizycznie leży towar i skąd jest wysyłany; EPR z tego, do kogo trafia produkt i z czego jest zrobiony. Szerszy kontekst podatkowy, w tym VAT OSS i moment, w którym trzeba rejestrować się lokalnie, opisujemy w rozdziale przewodnika o podatkach na Amazon w Europie. Ten artykuł nie powiela tamtych podstaw, tylko schodzi na poziom rejestrów i numerów.
• EPR to nie GPSR. GPSR odpowiada za bezpieczeństwo produktu i dane w ofercie, EPR za odpad, który po nim zostanie. To osobne obowiązki, choć platformy weryfikują je w tym samym miejscu w panelu. Zestaw wymagań bezpieczeństwa rozkładamy w tekście o GPSR na marketplace.

Osobna sprawa to Amazon Pan-EU. Model, w którym Amazon rozkłada zapas po magazynach w kilku krajach, mnoży nie tylko rejestracje VAT, ale i liczbę rynków, na których wprowadzasz opakowania, więc każdy nowy kraj składowania to potencjalnie kolejny komplet numerów EPR.

Strumień, kraj, rejestr, numer: co się z czym łączy

Ta tabela odpowiada na pytanie, które w praktyce blokuje start najczęściej: gdzie konkretnie się zgłosić i co potem wpisać na koncie sprzedawcy.

Źródła do tabeli: ZSVR o rejestracji w LUCID, stiftung ear o obowiązkach producenta, ADEME o identyfikatorze IDU, lista zatwierdzonych organizacji odzysku oraz strony Amazona dla sprzedawców w Niemczech i Francji.

Uwaga do wierszy o Niemczech. Brak rejestru dla mebli i tekstyliów to stan na dziś, nie zasada na zawsze. Znowelizowana dyrektywa odpadowa (UE) 2025/1892 weszła w życie 16 października 2025 r. i daje państwom członkowskim 30 miesięcy na uruchomienie systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta dla tekstyliów i obuwia (Komisja Europejska). Jeśli sprzedajesz odzież, sprawdź stan rejestru w kraju docelowym przed każdym sezonem.

Niemcy: trzy rejestracje w dwóch instytucjach

Niemiecki model jest rozdzielony instytucjonalnie: opakowaniami zajmuje się ZSVR, sprzętem i bateriami stiftung ear. Nie ma jednego okienka, nie ma wspólnego wniosku, są trzy niezależne ścieżki o różnym czasie realizacji.

Opakowania: LUCID plus system dualny

Sama rejestracja to dopiero pierwszy z trzech obowiązków. ZSVR wymienia je razem: rejestracja w LUCID, umowa z systemem dualnym dla opakowań podlegających uczestnictwu w systemie oraz raportowanie wolumenów równolegle do systemu i do LUCID. Rejestracja jest bezpłatna i odbywa się online (ZSVR).

Praktyczna konsekwencja jest taka, że sam numer LUCID nie oznacza zgodności. Numer wpisany na konto sprzedawcy bez podpisanej umowy z systemem dualnym to sytuacja, którą platforma może wychwycić, bo jej obowiązek weryfikacji obejmuje jedno i drugie: ZSVR pisze wprost, że elektroniczne rynki mają ustawowy obowiązek sprawdzać zarówno rejestrację, jak i uczestnictwo w systemie.

Sprzęt elektryczny: rejestracja przed pierwszą sprzedażą

Tu kolejność jest twarda i to ona najczęściej wywraca plany sezonowe. stiftung ear opisuje procedurę w ośmiu krokach, a dwa z nich są blokujące:

• Gwarancja przed wnioskiem. Jeśli wprowadzasz sprzęt używany w gospodarstwach domowych, do wniosku rejestracyjnego musisz dołączyć dowód zabezpieczenia finansowego odpornego na niewypłacalność (insolvency safe guarantee). Bez tego wniosek jest niekompletny.
• Sprzedaż dopiero po decyzji. stiftung ear stwierdza jednoznacznie: dopiero po otrzymaniu decyzji rejestracyjnej wolno wprowadzać sprzęt na rynek niemiecki. Rozpatrzenie kompletnego i poprawnego wniosku trwa zwykle od 3 do 4 tygodni, a przy dużej liczbie zgłoszeń dłużej (stiftung ear, wniosek o rejestrację WEEE).

Rejestracja jest przypisana do marki i typu sprzętu, więc dołożenie nowej marki do portfolio oznacza powrót do tej samej procedury, a nie prostą aktualizację danych.

Baterie: nowe przepisy od października 2025

Niemieckie prawo bateryjne zostało przebudowane pod unijne rozporządzenie o bateriach. Batterierecht-Durchführungsgesetz (BattDG) weszło w życie 7 października 2025 r., a rejestrację prowadzi stiftung ear (Umweltbundesamt).

Ten strumień jest najczęściej pomijany, bo bateria rzadko bywa produktem samym w sobie. Pilot, waga kuchenna, zabawka z ogniwem guzikowym: w każdym z tych przypadków wprowadzasz na rynek zarówno sprzęt, jak i baterię, a to dwie osobne rejestracje w tej samej instytucji.

Co zmienia 12 sierpnia 2026 dla opakowań

Do tej pory polska firma mogła zarejestrować się w LUCID sama, bez żadnego podmiotu w Niemczech. To się zmienia 12 sierpnia 2026 r., gdy zaczyna być stosowane rozporządzenie (UE) 2025/40 (PPWR), które weszło w życie 11 lutego 2025 r. (Komisja Europejska, tekst rozporządzenia w EUR-Lex). Tego samego dnia wchodzi w życie niemiecka ustawa wdrażająca VerpackDG.

ZSVR opisuje nowy podział ról tak: firmy z siedzibą za granicą, bez oddziału w Niemczech, które wysyłają zapakowany towar bezpośrednio do niemieckich odbiorców końcowych, muszą ustanowić bevollmächtigter, czyli upoważnionego przedstawiciela. Przejmuje on całość obowiązków, w tym umowy z systemami, meldunki wolumenów w LUCID, deklaracje kompletności i obowiązki odbioru. Jeden wyjątek jest istotny: sama rejestracja w LUCID pozostaje obowiązkiem osobistym firmy i przedstawiciel nie może jej wykonać za Ciebie (ZSVR o bevollmächtigung).

Jeśli sprzedajesz na niemieckim Amazonie i do tej pory prowadziłeś opakowania samodzielnie, to jest zmiana, która wymaga decyzji w tym miesiącu, a nie przy okazji najbliższego raportu. Zasada z PPWR ma charakter unijny, więc analogiczny obowiązek dotyczy pozostałych rynków, na których nie masz siedziby, w tym Francji. Sposób wdrożenia potwierdź u swojej organizacji odzysku, bo szczegóły krajowe różnią się między państwami.

Francja: jeden rejestr, wiele filières, IDU per strumień

Francja poszła w inną stronę niż Niemcy: jest jeden rejestr producentów prowadzony przez ADEME, ale strumieni jest znacznie więcej. Obowiązek posiadania identifiant unique (IDU) działa od 1 stycznia 2022 r. i wynika z art. L. 541-10-13 kodeksu środowiska, a IDU nadaje się osobno dla każdej filière (ADEME).

Trzy rzeczy, które odróżniają francuską ścieżkę od niemieckiej i które warto znać, zanim wyślesz pierwszą paczkę do Francji:

• Numeru nie dostajesz z urzędu. W systemie zbiorowym to organizacja odzysku rejestruje Cię w rejestrze i przekazuje IDU. ADEME zaznacza, że producent nie zrobi tego samodzielnie. Kolejność jest więc odwrotna niż w Niemczech: najpierw umowa, potem numer.
• Opakowania i papier dzielą jeden numer. Amazon podaje to wprost w opisie wymagań dla Francji: dla opakowań i papieru obowiązuje wspólny identyfikator, przy pozostałych kategoriach osobny.
• IDU trzeba pokazywać, nie tylko posiadać. ADEME wskazuje, że producent komunikuje swoje numery między innymi w warunkach sprzedaży i na swojej stronie. To obowiązek, o którym sprzedawcy zapominają, bo platforma o niego nie pyta.

Amazon wymienia dla Francji 19 kategorii objętych EPR, od sprzętu elektrycznego, baterii i opakowań, przez meble, tekstylia, zabawki i artykuły sportowe, po produkty budowlane i wyroby tytoniowe (sell.amazon.fr). Aktualną listę filières i zatwierdzonych organizacji publikuje ADEME; to jedyne miejsce, w którym warto ją sprawdzać, bo lista się zmienia.

Jest jeszcze mechanizm, który tłumaczy, dlaczego platformy naciskają we Francji mocniej niż gdzie indziej. ADEME wyjaśnia, że operator platformy sam staje się producentem dla towarów, przy których nie ma dowodu, że sprzedawca dopełnił obowiązków własnym IDU. Platforma nie egzekwuje więc cudzego przepisu, tylko własną odpowiedzialność.

Włochy: rejestry przy izbach handlowych, osobno dla każdego strumienia

Włoski model jest rozdzielony podobnie jak niemiecki, tylko instytucje są inne: sprzętem i bateriami zajmują się rejestry krajowe prowadzone przy izbach handlowych, a opakowaniami konsorcjum CONAI. Różnica wobec Niemiec, którą warto znać od razu, dotyczy tego, czy możesz zarejestrować się samodzielnie.

Sprzęt elektryczny: Registro AEE przed rozpoczęciem sprzedaży

Krajowy rejestr producentów sprzętu elektrycznego i elektronicznego obejmuje wprost firmy z innych państw UE sprzedające klientom we Włoszech na odległość. Termin jest jednoznaczny: „I produttori sono tenuti ad iscriversi al Registro nazionale, via telematica, prima che inizino ad operare nel territorio italiano", czyli rejestracja przed rozpoczęciem działalności na terytorium Włoch, nie po pierwszej sprzedaży (Registro AEE).

Artykuł 30 dekretu D.Lgs. 49/2014 przewiduje instytucję rappresentante autorizzato: producent z siedzibą w innym państwie UE „può designare con mandato scritto un rappresentante autorizzato", czyli może pisemnym pełnomocnictwem wyznaczyć przedstawiciela. Przedstawicielem jest osoba prawna z siedzibą we Włoszech i to ona odpowiada za wypełnienie obowiązków producenta, w tym za organizację odbioru zużytego sprzętu w systemie jeden za jeden na całym terytorium kraju.

To jest właśnie różnica wobec Niemiec. Podręcznik rejestru opisuje zgłoszenie jako dokonywane „personalmente o tramite un rappresentante autorizzato", więc droga samodzielna jest w przepisie przewidziana. W Niemczech stiftung ear wyklucza ją wprost: firma zagraniczna nie zarejestruje się sama. Zanim jednak zbudujesz na tym plan, potwierdź swoją sytuację w rejestrze, bo praktyka izb handlowych bywa węższa niż brzmienie przepisu.

Baterie: Registro Pile e Accumulatori, także te wbudowane

Obowiązek dotyczy każdego, kto po raz pierwszy zawodowo wprowadza na rynek włoski baterie lub akumulatory, łącznie z tymi wbudowanymi w sprzęt („compresi quelli incorporati in apparecchi o veicoli"). To jest pułapka, w którą wpada sprzedawca przekonany, że baterii nie sprzedaje: lampka z akumulatorem, zabawka z pastylką, bezprzewodowa myszka to wprowadzanie baterii na rynek.

Rejestr obejmuje sprzedaż niezależnie od kanału: „a prescindere dalla tecnica di vendita utilizzata, comprese le tecniche di comunicazione a distanza". Zgłoszenie składa się przy właściwej izbie handlowej (Registro Pile).

Opakowania: CONAI i contributo ambientale

Opakowaniami zarządza konsorcjum CONAI, a mechanizmem finansowania jest Contributo Ambientale CONAI, naliczany według materiału opakowania. Obowiązek deklarowania spoczywa na tym, kto wprowadza opakowania na terytorium Włoch, a przystąpienie do konsorcjum następuje przed wprowadzeniem opakowań na rynek.

Tu kończy się to, co da się ustalić z materiałów publicznych. Dla polskiej firmy wysyłającej paczkę bezpośrednio do konsumenta we Włoszech kluczowe jest pytanie, kto w tej transakcji jest importerem w rozumieniu przepisów CONAI, a tego nie rozstrzygniemy za Ciebie: nie znaleźliśmy jednoznacznej odpowiedzi w publikowanych przewodnikach konsorcjum. To pytanie zadaj wprost CONAI albo swojemu doradcy, zanim policzysz koszt wejścia na rynek włoski. Wolimy powiedzieć, że czegoś nie wiemy, niż wpisać tu liczbę, która brzmi dobrze.

Hiszpania: jeden rejestr na opakowania, dwa przemysłowe na resztę

Hiszpania rozdziela obowiązki między dwa ministerstwa: opakowania prowadzi resort środowiska (MITECO), a sprzęt i baterie resort przemysłu, w ramach Registro Integrado Industrial. Trzy rejestry, trzy osobne wnioski.

Opakowania: Registro de Productores de Producto, sekcja envases

Podstawą jest Real Decreto 1055/2022 o opakowaniach i odpadach opakowaniowych. Producenci produktów albo ich upoważnieni przedstawiciele rejestrują się w sekcji opakowaniowej rejestru producentów (RPP) prowadzonego przez MITECO.

Dwie rzeczy, które odróżniają Hiszpanię od pozostałych krajów w tym tekście:

• Numer rejestrowy wychodzi na dokumenty. Nadany numer ma pojawiać się na fakturach i innych dokumentach towarzyszących obrotowi handlowemu produktami w opakowaniach, od momentu wprowadzenia ich na rynek. To nie jest numer, który wpisujesz raz na konto sprzedawcy i zapominasz.
• Firma zagraniczna działa przez przedstawiciela albo obowiązek przechodzi na importera. Przy sprzedaży na rynek hiszpański z zagranicy potrzebny jest upoważniony przedstawiciel w Hiszpanii; jeśli go nie ma, obowiązek spoczywa na importerze.

Do tego dochodzi przystąpienie do systemu zbiorowego (SCRAP), czyli hiszpańskiego odpowiednika niemieckiego systemu dualnego. Terminy powołania systemów: do 30 czerwca 2024 r. dla opakowań domowych i gastronomicznych, do 31 grudnia 2024 r. dla handlowych i przemysłowych (MITECO).

Sprzęt elektryczny: RII-AEE

Artykuł 8 dekretu Real Decreto 110/2015 nakłada obowiązek wpisu do sekcji producentów sprzętu elektrycznego i elektronicznego w Registro Integrado Industrial (RII-AEE) na producenta albo jego upoważnionego przedstawiciela. Obowiązek obejmuje sprzedaż dowolnym kanałem bezpośrednim do gospodarstw domowych i użytkowników profesjonalnych w Hiszpanii, także gdy sprzedawca ma siedzibę w innym państwie członkowskim. Sam wpis jest bezpłatny (Ministerio de Industria y Turismo).

Baterie: RII-PyA

Baterie i akumulatory mają osobny rejestr krajowy w tym samym systemie przemysłowym (RII-PyA), na podstawie Real Decreto 106/2008 ze zmianami z Real Decreto 710/2015. Wpis jest bezpłatny, ale dochodzi obowiązek sprawozdawczy: kwartalne deklaracje rodzajów, pochodzenia i ilości wprowadzonych na rynek (Ministerio de Industria y Turismo).

Cztery kraje obok siebie

Zestawienie pokazuje to, co najtrudniej wyczytać z osobnych stron urzędowych: gdzie da się działać samodzielnie, a gdzie potrzebny jest ktoś na miejscu.

Wniosek Amazonway, nie cytat z urzędów: koszt wejścia na rynek to nie jest opłata rejestracyjna, bo te bywają zerowe (RII-AEE i RII-PyA są bezpłatne, rejestracja w LUCID też). Koszt to przedstawiciel albo organizacja odzysku plus sprawozdawczość, która wraca co kwartał albo co rok i nie znika po starcie. Licząc wejście na kolejny rynek, licz tę pozycję, a nie wniosek.

Kolejność działań, w której część kroków blokuje kolejne

Największy koszt EPR to zwykle nie opłata, tylko czas stracony na złej kolejności. Poniżej układ, który wynika z zależności między krokami, a nie z wygody.

• Krok 1: inwentaryzacja strumieni per SKU. Dla każdego produktu ustal, co realnie wprowadzasz: opakowanie zbiorcze i wysyłkowe, sprzęt, baterię w środku, materiał obudowy. Ta lista wyznacza liczbę rejestracji, więc pomyłka na tym etapie mnoży się dalej.
• Krok 2: decyzja o przedstawicielu w Niemczech. Jeśli nie masz tam oddziału, dla sprzętu i baterii potrzebujesz bevollmächtigter, a od 12 sierpnia 2026 r. także dla opakowań. Wniosek rejestracyjny nie ruszy przed podpisaniem umowy z przedstawicielem, więc to jest krok zerowy, nie formalność na koniec.
• Krok 3: gwarancja dla sprzętu B2C. Zabezpieczenie finansowe załatwia się w banku albo u ubezpieczyciela i to ono zwykle wyznacza realny termin startu, bo instytucja finansowa pracuje we własnym tempie.
• Krok 4: wnioski do rejestrów niemieckich. stiftung ear podaje 3 do 4 tygodni na kompletny wniosek; sprzedaż sprzętu przed decyzją jest niedozwolona. LUCID działa od ręki, ale sam nie zamyka tematu opakowań.
• Krok 5: umowa z systemem dualnym w Niemczech. Podpisujesz ją po rejestracji w LUCID, bo system potrzebuje Twojego numeru, a potem te same wolumeny raportujesz w dwóch miejscach.
• Krok 6: umowy z organizacjami odzysku we Francji. Jedna umowa na filière, każda kończy się osobnym IDU. Tu nie ma etapu „rejestracja", który dałoby się zrobić szybciej samodzielnie.
• Krok 7: numery na konto sprzedawcy. Dopiero mając komplet, wypełniasz portal zgodności EPR w panelu. Wpisanie numeru z wyprzedzeniem nie działa, bo dane są weryfikowane w rejestrach.
• Krok 8: kalendarz raportów. Meldunki wolumenów, deklaracje kompletności i coroczne rozliczenia mają własne terminy, niezależne od cyklu sprzedażowego. Bez wpisania ich do kalendarza wracają jako problem w najgorszym momencie, czyli w czwartym kwartale.

Wniosek praktyczny, nasza rekomendacja: licząc harmonogram wejścia na nowy rynek, traktuj EPR jako proces liczony w tygodniach, a nie dniach, i zaczynaj go równolegle z rejestracją VAT, nie po niej.

Czego nie zrobisz sam bez przedstawiciela w kraju

To jest część, którą trudno obejść, i lepiej wiedzieć o niej wcześniej niż po odrzuconym wniosku.

Niemcy, sprzęt i baterie. Producent bez siedziby w Niemczech, który sprzedaje na odległość niemieckim użytkownikom końcowym, musi wyznaczyć upoważnionego przedstawiciela, który wykonuje obowiązki we własnym imieniu (stiftung ear). To samo dotyczy baterii na gruncie BattDG (Umweltbundesamt).

Kto może nim być i na jakich warunkach. stiftung ear precyzuje: przedstawicielem może być każda wiarygodna i zdolna do czynności prawnych osoba mająca oddział w Niemczech, w tym spółka powiązana albo wyspecjalizowany usługodawca. Pełnomocnictwo musi być pisemne, w języku niemieckim, podpisane przez obie strony, zawarte na minimum trzy miesiące, a producent może mieć tylko jednego przedstawiciela dla wszystkich swoich marek i typów sprzętu (stiftung ear, rejestracja firmy zagranicznej). Ostatni warunek jest ważny operacyjnie: nie da się rozdzielić marek między dwóch dostawców usług.

Francja. ADEME dopuszcza działanie przez mandatariusza, który przejmuje odpowiedzialność producenta i składa deklaracje wprowadzeń na rynek. Od 12 sierpnia 2026 r. dochodzi do tego wynikający z PPWR wymóg przedstawiciela dla opakowań w każdym państwie, w którym producent nie ma siedziby.

Co i tak zostaje po Twojej stronie. Rejestracja w LUCID jako obowiązek osobisty, aktualizacja danych rejestrowych, rzetelność zgłaszanych wolumenów oraz wpisanie numerów na konto sprzedawcy. Przedstawiciel odpowiada za procedurę, nie za to, że policzyłeś opakowania od oka.

Co się dzieje z ofertami przy braku numerów

Amazon opisuje konsekwencje identycznie dla obu rynków: przy braku ważnego dowodu zgodności platforma może dezaktywować niezgodne oferty albo spełnić obowiązek w Twoim imieniu (sell.amazon.de, sell.amazon.fr). Druga opcja bywa gorsza od pierwszej, bo koszt spełnienia obowiązku za Ciebie ktoś w końcu musi zapłacić.

Podstawa nacisku jest prawna, nie regulaminowa, i to tłumaczy, dlaczego negocjacje z supportem nie mają sensu:

• Opakowania w Niemczech: elektroniczne rynki i firmy fulfillment mają ustawowy obowiązek sprawdzać rejestrację w LUCID i uczestnictwo w systemie (ZSVR).
• Sprzęt elektryczny w Niemczech: obowiązek weryfikacji rejestracji sprzedawców przez platformy zaczął obowiązywać 1 lipca 2023 r. (komunikat eBay dla sprzedawców).
• Francja: bez dowodu Twojego IDU to platforma jest producentem w rozumieniu przepisów, więc wyłączenie oferty jest dla niej tańsze niż jej utrzymanie (ADEME, FAQ).

Warto też wiedzieć, o co platforma nie pyta. Portal Amazona dla Niemiec zbiera numery dla dwóch strumieni, opakowań i sprzętu elektrycznego, natomiast obowiązek rejestracji baterii istnieje niezależnie od tego, czy ktoś się o niego upomni. Zgodność z panelem nie jest tym samym co zgodność z prawem. Braki compliance widać zresztą w tym samym miejscu co inne problemy z ofertami, czyli na stronie Account Health.

Amazon oferuje też płatną usługę EPR Services; na stronie dla sprzedawców we Francji podano cenę 39 euro miesięcznie netto (stan na 8 sierpnia 2026 r.). To wygodna droga, ale nie zwalnia z odpowiedzialności za poprawność danych, które zgłaszasz.

Ile to kosztuje i czego nie da się podać z góry

Nie podajemy widełek kwotowych, bo dla EPR one nie istnieją w sensownej postaci: opłata zależy od materiału, wagi, liczby sztuk i cennika konkretnej organizacji. Zamiast tego lista pozycji, które trzeba policzyć samodzielnie, żeby wyszedł realny budżet.

• Rejestracja w LUCID: bezpłatna, online (ZSVR).
• Umowa z systemem dualnym w Niemczech: stawki ustala sam system, według materiału i masy opakowań. Systemów jest kilka i konkurują ceną, więc warto porównać oferty.
• Eko-kontrybucje we Francji: według cennika (barème) organizacji odzysku właściwej dla filière, zwykle z modulacją zależną od cech produktu.
• Wynagrodzenie przedstawiciela: osobno dla każdego kraju i, w Niemczech, w praktyce jedno dla wszystkich Twoich marek, bo przedstawiciel może być tylko jeden.
• Zabezpieczenie finansowe dla sprzętu B2C: koszt gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej po stronie instytucji finansowej.
• Obsługa raportowania: praca po Twojej stronie albo koszt usługi, plus ewentualna opłata platformy za usługę zgodności.

Dokładne stawki potwierdzaj bezpośrednio w organizacji odzysku i w systemie dualnym, z którym podpisujesz umowę. Publikowane w internecie „średnie koszty EPR" prawie zawsze pomijają wagę opakowań, która jest tu zmienną decydującą.

Jak w tym pomaga Amazonway

EPR rzadko wykłada się na trudnym przepisie. Wykłada się na tym, że rejestracje trzeba prowadzić równolegle w kilku instytucjach, w dwóch językach, z terminami, których nikt nie pilnuje, dopóki oferta nie zniknie. W Amazonway prowadzimy tę część procesu dla klientów: ustalamy strumienie per SKU, prowadzimy rejestracje i wpisy numerów na kontach, a potem pilnujemy kalendarza raportów, żeby sprzedaż nie stawała przez formalność.

Uczciwe zastrzeżenie: nie jesteśmy kancelarią prawną ani biurem doradztwa podatkowego i nie zastępujemy ani prawnika, ani doradcy podatkowego. Nie jesteśmy też upoważnionym przedstawicielem w Niemczech ani mandatariuszem we Francji, bo tę rolę pełni podmiot z siedzibą w danym kraju; pomagamy go wybrać i uruchomić współpracę. Nie obiecujemy wyników sprzedaży ani tego, że urząd zawsze rozpatrzy wniosek w deklarowanym terminie.

FAQ: rejestracje EPR w Niemczech, Francji, Włoszech i Hiszpanii

Czy muszę mieć numer EPR, jeśli wysyłam z Polski i nie mam magazynu za granicą?

Tak, jeśli wysyłasz do konsumentów w danym kraju. ZSVR wskazuje, że obowiązek rejestracji w LUCID ma każda firma wprowadzająca zapakowany towar na rynek niemiecki, niezależnie od miejsca siedziby, i nie ma progu ilościowego. Magazyn za granicą jest kryterium dla VAT, nie dla EPR.

Ile numerów potrzebuję na Niemcy, Francję, Włochy i Hiszpanię?

W Niemczech tyle, ile strumieni realnie wprowadzasz: numer LUCID dla opakowań, numer WEEE dla sprzętu i osobna rejestracja baterii w stiftung ear. We Francji jeden IDU na każdą filière, przy czym opakowania i papier mają wspólny identyfikator. Sprzedawca odzieży z baterią w gadżecie może więc potrzebować innego kompletu numerów niż sprzedawca kosmetyków.

Czy sama rejestracja w LUCID wystarczy?

Nie. ZSVR wymienia trzy obowiązki razem: rejestrację, umowę z systemem dualnym dla opakowań objętych uczestnictwem w systemie oraz raportowanie wolumenów do systemu i do LUCID. Platformy mają obowiązek sprawdzać zarówno rejestrację, jak i uczestnictwo w systemie.

Kto może być moim upoważnionym przedstawicielem w Niemczech?

Każda wiarygodna i zdolna do czynności prawnych osoba mająca oddział w Niemczech, w tym spółka powiązana albo wyspecjalizowany usługodawca. Umowa musi być pisemna, po niemiecku, podpisana przez obie strony i zawarta na minimum trzy miesiące, a producent może wyznaczyć tylko jednego przedstawiciela dla wszystkich marek i typów sprzętu.

Co się zmienia 12 sierpnia 2026 r.?

Zaczyna być stosowane rozporządzenie (UE) 2025/40 (PPWR), a w Niemczech wchodzi w życie ustawa wdrażająca VerpackDG. Firmy bez oddziału w Niemczech, wysyłające zapakowany towar do odbiorców końcowych, muszą ustanowić upoważnionego przedstawiciela dla obowiązków opakowaniowych. Sama rejestracja w LUCID pozostaje obowiązkiem osobistym firmy.

Jak długo trwa rejestracja sprzętu elektrycznego w Niemczech?

stiftung ear podaje zwykle od 3 do 4 tygodni dla kompletnego i poprawnego wniosku, z zastrzeżeniem, że przy dużej liczbie zgłoszeń i sprawach złożonych trwa to dłużej. Sprzętu nie wolno wprowadzać na rynek przed otrzymaniem decyzji rejestracyjnej.

Czy w Niemczech trzeba rejestrować meble i tekstylia?

Na 8 sierpnia 2026 r. nie ma tam odrębnego rejestru EPR dla tych kategorii; rejestry ZSVR i stiftung ear obejmują opakowania, sprzęt i baterie. We Francji obie kategorie mają własne filière i własny IDU. Dla tekstyliów sytuacja się zmieni, bo znowelizowana dyrektywa odpadowa (UE) 2025/1892 zobowiązuje państwa członkowskie do uruchomienia systemów ROP w ciągu 30 miesięcy od 16 października 2025 r.

Źródła

• Registro AEE, krajowy rejestr producentów sprzętu (Włochy)
• Registro Pile e Accumulatori, krajowy rejestr baterii i akumulatorów (Włochy)
• D.Lgs. 49/2014, art. 30 (rappresentante autorizzato), oraz materiały izb handlowych o obowiązkach producentów AEE
• MITECO, zapobieganie powstawaniu odpadów i gospodarka odpadami (Hiszpania), Real Decreto 1055/2022
• Ministerio de Industria y Turismo, RII-AEE oraz RII-PyA
• ZSVR, rejestracja w rejestrze opakowaniowym LUCID oraz obowiązki sprzedawcy internetowego
• ZSVR, bevollmächtigung według PPWR (podział zadań od 12.08.2026)
• stiftung ear, wniosek o rejestrację WEEE, rejestracja firmy zagranicznej i obowiązki producenta
• Umweltbundesamt, wejście w życie BattDG (7.10.2025)
• ADEME, identyfikator IDU, lista filières REP, zatwierdzone organizacje odzysku i FAQ
• Komisja Europejska, rozporządzenie opakowaniowe PPWR i znowelizowana dyrektywa odpadowa; tekst PPWR w EUR-Lex
• Amazon, wymagania EPR dla Niemiec i Francji
• eBay, obowiązki platform dla sprzętu elektrycznego od 1.07.2023

Sprawdź, których numerów Ci brakuje

Najczęstszy scenariusz nie polega na tym, że ktoś zignorował EPR. Polega na tym, że są dwa numery z trzech, umowa z systemem dualnym z zeszłego roku i nikt nie sprawdził, czy nowa marka nie wymaga osobnej rejestracji. Jeśli sprzedajesz do Niemiec albo Francji i nie masz pewności, gdzie są luki, zacznij od przeglądu asortymentu pod kątem strumieni odpadów.

Zamów bezpłatny przegląd obowiązków EPR dla swojego asortymentu →